GreenDream

Η λειψυδρία πλήττει ήδη διάφορες περιοχές της Ελλάδας, ενώ το φαινόμενο θα γενικευθεί σε όλη τη χώρα και όχι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, μέχρι το τέλος του αιώνα. Οι κλιματικές αλλαγές θα έχουν μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα τη μεγάλη μείωση των επιφανειακών υδάτων και την πτώση του υδροφόρου ορίζοντα. Παράλληλα, θα αυξηθεί κατακόρυφα η ζήτηση ενέργειας. Αν και θα μειωθούν οι ενεργειακές απαιτήσεις για τις ανάγκες θέρμανσης, θα υπάρξει μεγάλη αύξηση για κλιματισμό, επιδεινώνοντας έτσι το ήδη ελλειμματικό ενεργειακό ισοζύγιο.

Η διαφαινόμενη έξαρση της λειψυδρίας θα έχει επίσης ως άμεσο αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας έως και 50%. Οι επιπτώσεις θα είναι εμφανείς, κυρίως στη γεωργία και τον τουρισμό, δύο από τους κινητήριους μοχλούς της εθνικής οικονομίας. Θα απαιτηθεί μια μακρόπνοη στρατηγική επαναπροσδιορισμού των καλλιεργειών, ώστε να προτιμηθούν είδη που δεν είναι υδροβόρα, ενώ και η τουριστική ανάπτυξη θα πρέπει να συμβαδίζει με την εξοικονόμηση του νερού. Ήδη, πολλά νησιά αντιμετωπίζουν παρατεταμένη έλλειψη νερού, ιδίως κατά την καλοκαιρινή περίοδο, όταν δέχονται εκατομμύρια τουρίστες, ενώ μέχρι το 2020 εκτιμάται ότι η πλειοψηφία των νησιών, του Αιγαίου κυρίως, θα χρειάζεται πόσιμο νερό από την ηπειρωτική Ελλάδα, ακόμα και κατά τη χειμερινή περίοδο.

Η μόνη πιθανή λύση είναι η ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων, η αξιοποίηση των φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών και στροφή προς εναλλακτικές μορφές παραγωγής ενέργειας που πρέπει να υιοθετηθούν το συντομότερο. Τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας καταναλώνουν τόσο νερό σε μια μέρα όσο χρειάζεται για την ύδρευση μιας πόλης σε ένα μήνα.

"... Πως μπορείτε να αγοράσετε ή να πουλήσετε τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης ; Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δεν μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού, πως είναι δυνατό να τα αγοράσετε; Κάθε κομματάκι αυτής της γης είναι ιερό για το λαό μου. Οι χυμοί που ρέουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Οι νεκροί των λευκών ξεχνούν τον τόπο που γεννήθηκαν, όταν πάνε περίπατο μέσα στα άστρα. Οι δικοί μας νεκροί δεν ξεχνούνε ποτέ αυτή την υπέροχη γη, γιατί είναι η μητέρα του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Είμαστε ένα μέρος της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι οι αδερφές μας, το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι οι αδελφοί μας. Τα βράχια στους λόφους, το πράσινο χρώμα των λιβαδιών, η ζεστασιά του πόνι και ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας, σβήνουν τη δίψα μας. Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τα ήθη μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ' αυτόν με ένα οποιοδήποτε άλλο. Η γη δεν είναι ο αδερφός του αλλά ο εχθρός του, και μόλις την κυριεύσει πηγαίνει μακρύτερα. Εγκαταλείπει τους τάφους των προγόνων του και αυτό δεν τον ενοχλεί. Ο τάφος των προγόνων του και η κληρονομιά για τα παιδιά του πέφτουν στη λήθη. Συμπεριφέρεται στη μητέρα του, τη γη, και στον αδερφό του, τον ουρανό, σαν να ήταν πράγματα που αγοράζονται, λεηλατούνται, που πουλιούνται όπως τα πρόβατα ή τα λαμπερά μαργαριτάρια. Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και δεν θα αφήσει πίσω της παρά μία έρημο ..."

"... Δεν ξέρω τίποτα. Τα ήθη μας είναι διαφορετικά από τα δικά σας. Η όψη των πόλεών σας προξενεί κακό στα μάτια των ερυθρόδερμων ανθρώπων. Δεν υπάρχει ένα ειρηνικό μέρος στις πόλεις των λευκών ανθρώπων. Δεν υπάρχει τόπος όπου μπορείς ν' ακούσεις τα φύλλα που αναπτύσσονται την άνοιξη ή το θρόισμα των φτερών κάποιου εντόμου. Ο θόρυβος των πόλεων φαίνεται μόνο να προσβάλλει τα αυτιά. Και τι ενδιαφέρον υπάρχει πια στο να ζεις, αν δεν μπορείς να ακούσεις τη μοναχική κραυγή του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων στα έλη τη νύχτα; Είμαι ένας ερυθρόδερμος και δεν καταλαβαίνω …"